fbpx
 

Grenzeloos verliefd op elkaar én op de Beaujolais

de Lavernette
lavernette_chateau_maison_du_villard
lavernette_chateau_beaujolais
lavernette_chateau_pouilly-fuissé
lavernette_chateau_beaujolais_blanc
lavernette_chateau_bourgogne_blanc
lavernette_chateau_saint-amour

Afgelopen zomer maakten we een korte stop in de Beaujolais. Onze eerste indruk in drie woorden; heuvelachtig, lieflijk en keurig. De huizen staan er netjes onderhouden bij, de gazons zijn braaf gemaaid en vrijwel alle Fransen begroeten je hier vriendelijk; het moet niet veel gekker worden (!). Hier lijkt geen vuiltje aan de lucht. De Beaujolais is de tuin van de gamay druif. En zélfs de wijngaarden, waar de gamay druiven in volle glorie bloeien, hebben iets schattigs. De wijnstokken van de gamay zijn een stuk kleiner en staan daarom – anders dan gebruikelijk – lager bij de grond. Heel aandoenlijk.


**Wijnnerd alert: pas op, dit is een wijn inhoudelijk artikel.**

In het dorp Leynes gaan we ‘op de wijn’ bij Château de Lavernette. We komen uit op een idyllische binnenplaats omringd door fruitbomen en wijngaarden. De wijngaarden van dit huis liggen op de grens van de Beaujolais en Bourgogne (Pouilly-Fuissé). Volop leven hier: vogels fluiten, kippen scharrelen vrolijk rond en een groepje ezels en paarden graast verderop in de wei. Hond Inca verwelkomt ons. De blonde wijnboer Xavier de Boissieu volgt. Xavier komt heel rustig en bescheiden over. Zijn moeder Anke is Nederlands. Hij neemt de tijd om ons uitgebreid rond te leiden. Kerrie, de vrouw van Xavier, zit bij de kapper. “Nu de oogst erop zit, was ze daar wel aan toe.” Xavier licht verder toe: “Kerrie houdt zich voornamelijk bezig met wijn maken en ik ben de ‘allrounder’; ik zorg voor de kippen en de hond,” grapt hij terwijl hij een stok voor Inca weggooit. Het stel vormt een hecht team en maakt iedere wijn samen. Xavier werkt voornamelijk in de wijngaard en Kerrie in de wijnkelder. Ze ontmoetten elkaar bij Saintsbury, een wijnhuis in de Californische streek Carneros, waar Kerrie wijnmaker was en Xavier stage liep. 

Wijnboer worden

“Voor mij was het onbetwistbaar dat ik wijnboer werd. Ik speelde als kind al op de tractors hier op het terrein en heb mijn ouders altijd geholpen op het land. Van wijn begreep ik natuurlijk toen nog niet veel. Dat leer je pas als je zelf op latere leeftijd ook gaat proeven. Inmiddels hebben we het bedrijf van mijn ouders overgenomen. Ze zijn nog wel zijdelings betrokken bij het bedrijf en wonen in het huis naast ons. Voor de Amerikaanse Kerrie begon het anders. Na haar studie geneeskunde ging ze backpacken in Italië. In Barolo raakte ze in de ban van het wijn maken. Eerder hielp zij al wel met de oogst bij J Vineyards & Winery in Californië. Het is voor haar serieus werk geworden en ze probeert momenteel ook Master of Wine te worden,” vertelt Xavier. Slechts enkelen lukt het om deze internationale wijntitel te behalen. Het komt aan op het hebben van een krankzinnige hoeveelheid wijnkennis.

Xavier: “De streek ademt vriendelijkheid. Iedereen – ook collega-producenten – heeft het beste met elkaar voor.”

Beaujolais VS Bourgogne

Château de Lavernette ligt voor een deel in de Bourgogne en een deel in de Beaujolais. “Men denkt vaak onterecht dat wij meeliften op het succes van de Bourgogne. Het grootste deel van onze wijngaarden ligt in de Beaujolais. We maken veel minder Bourgogne wijnen,” aldus Xavier. We zijn benieuwd; heeft hij een voorkeur voor een van de twee gebieden? “Als jullie me vragen om te kiezen dan ligt mijn hart het meest bij de Beaujolais. De streek ademt vriendelijkheid. Iedereen – ook collega-producenten – heeft het beste met elkaar voor.” Is de streek dan echt zo lief als dat ze oogt? Xavier antwoordt stellig: “Absoluut! Én daarnaast werken we hier met z’n allen aan vernieuwing, er valt veel te ontdekken.”

Lavernette op de grens van de Beaujolais en Bourgogne (Pouilly-Fuissé).

Hippies met lange baarden

Xavier en Kerrie werken volledig biodynamisch. Bij biodynamische wijnbouw houdt de wijnboer gedurende het hele proces rekening met de positie van de zon, maan en sterren. Dit type wijnbouw is gebaseerd op de leer van filosoof én wetenschapper Rudolf Steiner. Xavier benadrukt grappend dat hij geen ‘zwever’ is. Toen hij voor het eerst hoorde over biodynamische wijnbouw was hij er niet zo happig op. Het was Kerrie die hem stimuleerde om meer in de materie te duiken. Lachend geeft hij toe: “ik dacht in eerste instantie aan hippies met lange baarden die aan voodoo deden. Ik vond mezelf hier te nuchter voor.” Misschien een Hollands trekje.

Xavier: “Het hangt samen met het dilemma van mijn generatie: hoe gaan we om met een wereld waarin alles mogelijk is?” 

Dilemma

Volgens Xavier is een biodynamische werkwijze de toekomst: “De productie van dit soort wijnen is een stap in de duurzame richting.” Maar hij kijkt verder dan alleen de wijnbouw. Volgens hem zal ook de logistiek en de verpakking van wijn moeten verduurzamen, want daar ligt écht de uitdaging in de wijnwereld. “Hoewel ik het liefst al onze wijnen lokaal verkoop om de CO2-uitstoot te reduceren, ben ik genoodzaakt om het buiten de landgrenzen te zoeken. Onze wijnen verkopen bijvoorbeeld goed in Amerika en Japan. Om de wijn te verpakken gebruiken we flessen – weliswaar van gerecycled glas – maar het zou veel beter zijn als ik mijn eigen flessen kan hergebruiken.” Terwijl we in een wijngaard aan Beaujolaiszijde staan, vertelt Xavier bevlogen door: “Het hangt samen met het dilemma van mijn generatie: hoe gaan we om met een wereld waarin alles mogelijk is? Er komt veel moois voor terug. Zo heb ik een Amerikaanse vrouw die ik anders nooit had ontmoet. En ik ben gek op wijn uit Nieuw-Zeeland, die kan ik hier zo om de hoek kopen. Toch hebben we een verantwoordelijkheid om kritisch te kijken naar ons consumptiegedrag. Het zit ‘m in de balans.”

Bubbels

Als we teruglopen naar het huis fietst Kerrie – voorzien van een fris geknipte coupe – de binnenplaats op. Ze zwaait enthousiast, parkeert haar fiets en schuift aan om hun wijnen met ons te proeven. We vallen met onze neus in de wijn, want we mogen van alles proberen waaronder de mousserende Beaujolais ‘Granit’ gemaakt van 100% gamay. Opvallend want in de ‘Bojo’ kom je normaal geen wijn met belletjes tegen. Xavier en Kerrie zijn een van de weinigen in de streek die dit maken. Om zover te komen gingen ze samen in de leer bij verschillende producenten in de Champagnestreek. Xavier: “Als bedankje voor het meekijken, gaven we 30 flessen van onze wijnen weg. Zelf kwamen we terug met 60 flessen Champagne, op zich dus geen verkeerde deal,” grapt hij. “De productie van deze wijn verliep de eerste keer niet meteen zoals gehoopt, toch waren onze klanten enthousiast. Dit jaar is ‘ie al veel beter,” aldus Kerrie. De wijn heeft een flinke dosis gist en smaakt daardoor naar toast en brooddeeg. De gamay is duidelijk aanwezig: floraal en een fijn bakje rood fruit. Een feestje.

Wachten op het meesterwerk

En alsof het runnen van een eigen wijnbedrijf niet druk genoeg is, zijn Kerrie en Xavier ouders van twee kinderen én geeft Kerrie les bij een wijninstituut. Niets lijkt hen teveel, ook mee-eten is geen punt: binnen no-time tovert Kerrie een driegangenlunch op tafel. “Gisteren al voorbereid, geen enkele moeite hoor,” zegt ze laconiek. Wij zijn lichtelijk (understatement) onder de indruk van dit stel. Een wijnhuis om in de gaten te houden want zoals ze zelf zeggen “We hebben ons meesterwerk nog niet gemaakt, tot die tijd gaan we door.”

De wijnen van Château de Lavernette zijn verkrijgbaar bij: Pieksman Wijnimport en Terroirwijn.

Smaakt dit naar meer? Volg ons op Instagram, Facebook en schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Instagram
YouTube
Facebook